• Foto de 20200611 Lorbé - Dexo - Seixo - Dexo - Lorbé
  • Foto de 20200611 Lorbé - Dexo - Seixo - Dexo - Lorbé

Tiempo en movimiento  unha hora 12 minutos

Tempo  unha hora 16 minutos

Coordenadas 1668

Fecha de subida 11 de junio de 2020

Fecha de realización junio 2020

-
-
90 m
-2 m
0
2,8
5,5
11,02 km

Vista 112 veces, descargada 8 veces

preto de Mera, Galicia (España)

Imos pasear pola Costa do Dexo, declarada Monumento Natural no ano 2000. Pertece a Rede Natura 2000 e é Lugar de Importancia Comunitaria (LIC) dende o 2004 .

Saimos dende Lorbé ata a Igresia de Santa María de Dexo. É románica, do S. XII, con dous pares de columnas na fachada sobre as que se asentan arquivoltas con decoración xeométrica.

Dende alí imos ao Océano Atlántico que o atopamos na Punta da Roza con olas batendo contra os acantilados.

A Costa, abrupta e rochosa ofrécese sen límites ante nos. E dende a Punta Purrido, a Punta Rasa e outros, podemos avistar alá lonxe, a Torre de Hércules.

É un pracer e unha evasión para a mente o poder visualizar relaxadamente estos paraxes acotados polo inmenso cor azul do mar, e o són das olas rompendo na escarpada costa.

Pasamos polo pequeno Porto de Dexo decorado coas estátuas dos delfins e o islote A Marola ao fondo.

Mais adiante da camiñata chaman atención as “furnas” o cavidades na costa formadas pola acción erosionante e incesante do mar cerca de donde rompen as olas e con su estruendoso vaivén. Son tres, “Furna Ollo Pequeno”, “Furna A Regocha” y “Furna Ollo Grande”.

Moi preto de elas temos a Punta do “Seixo Branco”. Que é unha formación de cuarzo, que é un filón branco, que formouse despois dos acantilados. O magma incandescente ascendeu dende o interior da Tierra aproveitando unha grieta entre os esquistos e rápidamente se solidificou preto da superficie tras enfriarse. Co tempo a roca se fue erosionando adoptando o aspecto que ten hoxe e que foi unha referencia para os mariñeiros pola súa brillantez dende moi lonxe.

Dende alí, a vista da Torre de Hércules é impresionate.

Pouco despois, nos encontramos cunhas antigas baterías militares que agora tán en estado. ruinoso.

Deixamos a vexetación de toxo baixo, propia da costa preta do mar para adentranos por algún pinar e árbores de folla caduca cando alexámonos dos acantilados
para ir en busca do Castro Da Vixía de Subiñá, que tá cheo de maleza.
Dende alí regresamos ao punto de inicio.

A ruta vai ter unha lonxitude de 12 Kms e unha duración de 4 horas.

Comentarios

    Si quieres, puedes o esta ruta