Tempo  6 horas 44 minutos

Coordenadas 1981

Fecha de subida 27 de diciembre de 2015

Fecha de realización diciembre 2015

-
-
451 m
271 m
0
5,3
11
21,35 km

Vista 1075 veces, descargada 23 veces

preto de Marojo, Galicia (España)

Esta ruta esta moi ben sinalizada e moi doada de realizar sin grandes subidas nin baixadas.
Ten moita variedade (Capela da Fonte Santa e as suas augas mediciñais, beiras-rio, subidas (coto da Torrente), Encoro de Portodemouros, posibilidade de visita guiada ao Museo Vivente do mel e -por ultimo- a espectacularidade da Fervenza das Hortas)
Partimos da Capela da Fonte Santa (chamada asi porque nesta paraxe hai augas mediciñais que conteñen xofre e que teñen propiedades para os males do aparato dixestivo e da pel). Poden verse estas augas nuns sucos brancos sobre unhas pedras que estan na beira mesmo do rio, ao carón da ponte.
Camiñamos durante 2 Kms. a beira do rio Iso e unha vez chegamos a estrada de Pastoriza a Maroxo cruzamola e continuamos por unha pista co rio a nosa esquerda ata chegar a 1,5 Km. aprox. a unha subida moi pronunciada e chea de pedras (O Coto da Torrente) de tan so 160 mts. pero cun desnivel superior ao 30%, polo que deberemos afrontala con moita calma. O esforzo da subida paga a pena. Ao final poderemos disfrutar dunhas vistas moi fermosas do val das terras de Pastoriza e, ao fondo, da Vila de Arzúa.
Continuamos durante un treito de aprox. 1 Km. para atravesar a estrada que vai a Maroxo (cando cruzamos a estrada podemos divisar -no alto- as casas desta aldea) e continuamos por unha pista durante aprox. 150 mts, desviandonos a dereita por uns carreiros entre pinos e carballeiras- para descender no seu final e atravesar un regato que conten unha pequena fonte natural (aproveitar para avituallarse de auga).
Tomamos a pista e chegamos novamente a beira do rio Iso, pola sua marxe dereita, ata chegar a estrada e xunto a ponte de Brandeso.
Atravesamos a estrada e tomamos un camiño -a esquerda- que nos conducirá ata os Muiños de Roque.
Cruzamos o rio pola ponte de madeira e abandoamos a presencia do Iso que nos acompañou durante 7,6 Kms. Quedannos 12,3 Kms para rematar. Acabaronse as subidas. A partir de agora todo son carreiros por terreos chans e camiños tradicionais moi doados de percorrer.
No Km. 10 atopamos as primeiras casas e continuamos ata chegar a desviación "da Illa" (cando o caudal do Encoro vai baixo podemos visitala e percorrela, ainda que non é moi recomendable porque esta adicada a couto de cazadores e a camiñata podería resultar perigosa). Esta desviación -ata a Illa- esta a 600 mts. do Km. 11 da ruta.
Proseguimos por camiños tradicionais que discurren entre casas ben rehabilitadas e grandes invernadoiros (alguns neste momento abandonados).
Ao chegar a parroquia de Viñós, atopamos Casa Lucas (un establecemento de turismo rural). Estamos a 7 Kms. do remate. Camiñamos coa vista sempre posta no Encoro de Portodemouros que nos acompañará no noso percorrido durante 3 Kms. mais.
Adentramonos na parroquia de Tronceda e atravesamos un grupo de casas ben rehabilitadas, co típico encanto das aldeas rurais galegas, antes de achegarnos a beira mesma do Encoro. Aqui o camiño percorre a beira das augas do Ulla e temos a oportunidade de contemplar dende moi preto a maxestuosidade e as excelentes vistas da enorme masa de auga, do tamén nomeado en tempos pasados polos paisanos da zona como "O Salto de Moncabril".
Chegamos a area de descanso proxima ao Encoro (as instalacións atopanse totalmente abandoadas).
Cruzamos a estrada de Arzúa-Vila de Cruces e continuamos a esquerda ata chegar ao Enredo do Abelleiro (Museo Vivente do Mel).
Isidro e as suas fillas farannos unha visita guiada para aprender e ver "in situ" a actividade incesante das abellas nas colmeas, e explicarannos o proceso completo de colleita e envasado do mel. Para reservar e programar esta visita hai que chamar con antelación ao tfno.: 981 50 80 72.
A 50 mts. do Museo tomamos un camiño a dereita (antes dunha ponte cos petriles de pedra) e ascendemos lixeiramente ata atravesar unhas leiras e volver a descender para conectar coa estrada do lugar das Hortas (aqui torcemos a dereita e continuamos durante 400 mts. pola mesma estrada ata chegar a desviación que nos leva a Fervenza das Hortas).
Dende a desviación temos 600 mts. ata chegar ao final da ruta por unhas escaleiras de madeira e acceder ao pé mesmo das Fervenzas, autentico espectaculo de tranquilidade e fermosura
Encoro de Portodomouros
O encoro data do ano 1968, momento no que se constrúe tamén a central hidroeléctrica, ambos propiedade de Unión Fenosa. Ubícase no río Ulla, entre os concello de Arzúa (A Couña) e de Vila de Cruces (Pontevedra). A zona de turbinas e a subestación son subterráneas. O máis destacado desta edificación é o uso de escollos, en vez de formigón, no muro da presa, cunha altura de 91 metros. O encoro ten capacidade para 297 hectómetros cúbicos, cunha cota máxima de 252 e unha mínima de 220.
Unha das consecuencias negativas do encoro, a nivel histórico-artístico, foi a desaparición de varias aldeas e, xunto a estas, a perda de numerosos bens do patrimonio cultural. Este feito provocou grandes cambios na vida cotiá da veciñanza.
Na actualidade atopamos no contorno do encoro unha área recreativa e unha praia fluvial. Dispón ademais dun Réxime especial de pesca. O encoro e a súa contorna ofrece un espazo ideal para os deportes náuticos (vela, piragüismo…), o senderimos e rutas en bicicleta.
Pode visitarse o Enredo de Abelleiro, un orixinal museo temático sobre o mel e a apicultura.
Fervenza das Hortas
A fervenza das Hortas é un dos límites naturais entre os concellos de Arzúa e de Touro. Consta de dúas caídas de auga, en gneis mesturados con cuarcita, duns 30 metros de altura, do Regato de Saímes (segundo o libro Augas caídas. Fervenzas de Galiza).
Na súa parte alta atópase o muíño dos Agra, sito no lado de Touro.
Tamén é coñecida polo nome de Fervenza de Santa Marta , debido a unha lenda que ten asociada:
A veciñanza ía moer ao muíño, e conta a historia que unha rapaza quedou embarazada do seu mozo, e este dixo que non a quería. Unha noite de muiñada, o mozo empuxouna pola fervenza, e mentres caía, ela dixo “Santa Marta me vaia!”, e parou a caída un carballo que na fervenza estaba, salvándoa milagrosamente.
Información

Panel

Panel
cima

Final cuesta

Final cuesta
panoramica

Arzua

Arzua
Río

Presa

Presa
Ponte

Ponte

Ponte
Río

Embalse na Illa

Embalse na Illa
Información

PANEL

PANEL
Fervenza

Fervenza

Fervenza

4 comentarios

  • Foto de MatildeVilela

    MatildeVilela 21-feb-2017

    Está moi ben explicada a ruta. A pena é que non se coida nada e xa está bastante estragada.

  • Foto de MatildeVilela

    MatildeVilela 21-feb-2017

    Está moi ben explicada a ruta. A pena é que desde que a fixeron non volveron a limpala e xa está bastante estragada.

  • Foto de CHUCHI00

    CHUCHI00 22-feb-2017

    Gracias polo comentario. O mantemento das rutas e algo preocupante, os concellos non dispoñen de partidas presupuestarias para estas cousas e a veciñanza non está pola labor.

  • Foto de MatildeVilela

    MatildeVilela 22-feb-2017

    O Concello gastou un montón de cartos para que lla homologaran. Agora mantela un pouco ben xa non custa tanto. A maioría dos veciños teñen unha idade que xa non están para andar roando, ademais eles eses carreiros non os usan. Aí quen ten que reclamar a limpeza son as casas de turismo rural, a eles si que lle interesa....

Si quieres, puedes o esta ruta