Coordenadas 219

Fecha de subida 5 de noviembre de 2015

-
-
914 m
833 m
0
2,7
5,4
10,84 km

Vista 2711 veces, descargada 38 veces

preto de Tosende, Galicia (España)

GALEGO:

Os habitantes do Couto dispuñan dun camiño privilexiado que, partindo do Couto, atravesaba as terras de Calvos de Randín, na Galiza, e de Turei, en Portugal. Estaba delimitado por mouróns ou marcos de pedra, marcados con diversos sinais, como cruces.

Utilizado para o tránsito de persoas e de mercadorías, as autoridades de ambos os países non podían realizar ningunha aprehensión dentro dos seus límites (nin tan xiquera de contrabando), nin podían molestar os seus usuarios.

Os habitantes do Couto non necesitaban de licenza para o porte de armas de calquera clase (de caza ou de defensa), nin dentro do Couto, nin no Camiño Privilexiado.

PORTUGUÉS:

Os habitantes do Couto dispunham de um caminho neutro, que, partindo do Couto, atravessava as terras de Calvos de Randín, na Galiza, e de Tourém, em Portugal, seu destino. Era delimitado por mourões ou marcos de pedra, marcados com diversos sinais, como cruzes.

Utilizado para o trânsito de pessoas e de mercadorias, as autoridades de ambos os países não podiam realizar nenhuma apreensão dentro de seus limites (nem de contrabando), nem de molestar quem o utilizava.

CASTELLANO:

Los habitantes de Couto disponían de un camino privilegiado que se extiende desde el Couto, cruzando las tierras de Calvos de Randín en Galicia, y Turei en Portugal, su destino. Estaba delimitado por marcos y cruces de piedra.

Se utiliza para el tránsito de personas y mercancías, las autoridades de ambos países no podían hacer ninguna aprehensión dentro de sus límites (ni tan siquiera de contrabando), ni podrían molestar a sus usuarios.

Los habitantes de Couto no necesitaban licencia para portar armas de cualquier tipo (caza o defensa),ni dentro de Couto, ni en el Camino Privilegiado.

Ver más external

En 1906 os estados de España e Portugal acordaron establecer unha zona de pasto común onde gandeiros de ambos lados da raia puideran levar o seu gando.
Descripción pertencente ó Castelo da Picoña (pendente de ubicar) Consérvanse as ruínas dos alicerces, carecendo de clasificación por parte do poder público e de escavacións arqueolóxicas. Actualmente, só é visible o alxibe escavado na rocha. Na época da Independencia de Portugal, intensificouse o poboamento das fronteiras con Galicia. Nesa fase, no século XII, o Castelo da Picoña constituíase en importante fortificación fronteiriza portuguesa, destinado a guarnecer, xuntamente cos castelos de Portelo, Montalegre, Monforte de Río Frío e Chaves, a defensa dos acesos ós vales do río Cávado e do río Támega. A Carta Foral de Tourém é atribuída a D. Sancho I (1185-1211) en 1187, como cabeza das Terras da Picoña. En 1650, no contexto da Guerra da Restauración, este castelo, xuntamente con outras prazas veciñas na rexión, foi demolido por tropas castelás. Conforme ós termos do Tratado de Lisboa, ó pasar a maior parte das dúas terras a dominio español en 1865, o termo da Picoña foi extinguido en 1866.
Aloxamento de turismo rural
Trátase dunha construción que ten unha base de planta sub-rectangular e unha cobertura de tellado de dúas augas composto por lousas de granito. A estrutura está reforzada por contrafortes de perpiaño na parte exterior e de sección rectangular que sustentan os tres arcos de volta perfecta, do interior que suxeitan a cobertura.
Casa do último Xuiz en ruinas
Era e sigue sendo a aldea máis pequena do Couto Mixto, aínda así era a máis rica e moderna. Na actualidade segue a ser unha aldea moi interesante pois e das poucas en Galicia onde se poden contemplar edificios de máis de dúas plantas, chegando algúns pazos a acadar as catro alturas. Historicamente Meaus desempregou o papel de punto de encontro para comerciantes galegos e portugueses, nos momentos de auxe nesta aldea chegou a circular tabaco, sal, café e medicinas. Productos dos cales non podían desfrutar nin Galicia nin Portugal
Históricamente desempregou o papel de capital do Couto Mixto, tiña as mesmas funcións que a capital moderna de calquera estado, pois nela residian o poder executivo, lexislativo e xudicial, que tiñan a súa sede no atrio da igrexa de Santiago. Neste atrio era donde se reunían, O Xuíz, o equivalente, na actualidade, ó Presidente da República, e os tres homes de acordo, cada un representando a un dos pobos. Ademais existia a figura duns cidadáns que tiñan dereito a voto nesta asemblea, catro de cada pobo e os cales eran elixidos polos homes que xa se independizaran da casa dos pais.

5 comentarios

Si quieres, puedes o esta ruta