Tempo  5 horas 35 minutos

Coordenadas 1936

Fecha de subida 26 de julio de 2015

Fecha de realización julio 2015

  • Valoración

     
  • Información

     
  • Fácil de seguir

     
  • Entorno

     
-
-
560 m
443 m
0
5,3
11
21,32 km

Vista 1109 veces, descargada 15 veces

preto de Roca, Galicia (España)

La Ruta del agua de Guitiriz es un recorrido de casi 20 Km pero de escasa dificultad que transcurre prácticamente paralelo al curso de los ríos Parga y Ladroil y que permite enlazar el camino norte de Santiago con las tres principales fuentes de aguas medicinales de Guitiriz: la fuente de Valdovín (Parga), la fuente de Os Santos o San Xoán (Lagostelle) y la fuente de Santo Domingo (Pardiñas).

La ruta (que no es circular) comienza en San Alberte, en la parroquia de Sambreixo. El punto de partida es un bucólico paraje donde destaca el puente romano y la ermita de San Alberte, una hermosa capilla gótica perfectamente conservada, bajo la sombra de la arboleda que se alinea a orillas del río Parga.

El primer tramo de la ruta –entre San Alberte y Valdovín- tiene una longitud de 4,65 Km, destacando por su frondosa vegetación de ribera y la belleza del curso del agua y de los pequeños núcleos de población que cruza (Piteiros, Prado) hasta llegar a la fuente de Valdovín, en un entorno natural acondicionado como área recreativa y merendero.
A lo largo del recorrido, las cristalinas aguas del río Parga se entrecruzan con pequeños islotes formados en el cauce del río, abriéndose de vez en cuando en amplios recodos, que simulan piscinas naturales, junto a pequeños saltos de agua que han permitido el aprovechamiento del curso del agua para mover las ruedas de los molinos que nos encontraremos durante el camino.

En poco más de un 1,4 Km se llega al pueblo de Parga donde, a orillas del río que lleva el mismo nombre, se encuentra una gran carballeira acondicionada como área recreativa.
La ruta continúa hasta la confluencia de los ríos Parga y Ladroil, cruza el puente de Montemeá y tras caminar 7,7 Km llega a otro de los puntos emblemáticos de Guitiriz: lafuente “dos Santos” o de San Xoán, junto al Gran Balneario de Guitiriz, pasando también por el área recreativa de Langostelle, pegada al embalse que abastece a la localidad de Guitiriz.

El tercer y último tramo de este largo sendero tiene una longitud de 6,9 Km. Parte del Balneario de Guitiriz, cruza la capital municipal y en apenas 1,5 Km llega al área natural de“Sete Muíños”. Apenas 5 Km después la “Ruta del Agua de Guitiriz” llega a su fin, junto a la fuente de Santo Domingo, en el entorno del balneario de Pardiñas, bajo un robledal.

Guitiriz é coñecida como" a vila dos balnearios" e podemos afirmar que estamos nun concello onde a palabra AUGA se asocia cos significados de: saúde, riqueza e miragres. Saúde, porque a auga da fonde de San Xoán, a de Pardiñas, a de Valdovín e a do Perexil, teñen curado, andan a curar e curarán a milleiros de persoas do contorno e de visitantes que pasan aquí unha ou dúas tempadas (entre nove e vinteún días) cada ano para sanar as súas doenzas de fígado, pel, falla de apetito...Riqueza, porque na vila de Guitiriz e Pardiñas os augueiros deixan cartos. Milagreira,porque os Santuarios de Báscuas e San Alberte contan con sendas fontes á beira ás que se lles atribúen propiedades especiais.

A riqueza acuífera de Guitiriz é incuestionable. Hai abondosos ríos e regatos, pero tamén fontes que lle dan pulo á zona. Proba delo é a cantidade de lendas autóctonas que están relacionadas con ela: " A DE LAGOSTELLE ", " PONTE DÁ", " A COVA DA SERPE ", ( a serpe ía beber ó río de Mariz), etc. De tódolos xeitos, esta terra non ten sona pola abundancia de auga senón polas tres fontes de augas minero-medicinais ben coñecidas fóra de Galicia e que reciben cada ano centos de "augueiros" que se achegan aquí para curar as suas doenzas. Son: A Fonte de San Xoan, situada dentro do Balneario de Guitiriz, A Fonte de Pardiñas, tamén coñecida como Balneario de Pardiñas e A Fonte de Valdovín en Parga.

FONTE DE VALDOVIN
É unha fonte pública situada na parroquia de Parga preto da ponte de "Retorta".
Para chegar a ela, podemos deixar a autoestrada na saída de Parga, cruzar a nacional VI, no Mesón da Cabra, e chegar á vila. A entrada da mesma, tomamos unha desviación á esquerda, despois dun kilómetro máis o menos, apartamos por un camiño que cruza a vía.
Foi nos seus comenzos unha fonte cunha sinxela pedra que fixera un canteiro para coller ben a auga. No ano 1950 constrúese a estructura actual que agora se atopa nun entorno de mesas, bancos e parrillas á beira de río Parga. As augas son gratuitas por ser propiedade dos habitantes da vila. As características son similares ás de S.Xoán e Pardiñas o mesmo cas indicacións.

FONTE DE SAN XOAN DE LAGOSTELLE. HOTEL BALNEARIO DE GUITIRIZ
Actual Hotel – Balneario en " Fonte dos Santos " ou " San Xoan " reconstrución do antigo edificio de 1905, está equipado con piscinas terapéuticas e flebologia , salas de inxección , ximnasio, jacuzzis e xeralmente a máis avanzada tecnoloxía térmico. Con todo , a súa esencia permanece a auga chorro de as dúas canles da fonte de San Xoan , azedo, cremosa e suave ao tacto e cun forte olor de ovos podres , pero declarou de utilidade pública polas súas propiedades curativas para doenzas do fígado , redución colesterol , enfermidades de pel, disepsia , gastrite e mesmo contra o estrés ea ansiedade. Non imos tratar como a tradición dita : fresco dende a fonte ; 300 a 600 cm ao día, en xaxún intervalos.

BALNEARIO DE PARDIÑAS
Pardiñas é unha pequena aldea situada a 3 Km do casco urbano de Guitiriz. Saíndo da vila en dirección Coruña, cóllese a 1º derivación á dereita que nos leva ó contorno da fonte. Este está dentro duns pequenos edificios rectangulares de pedra ( Construído en 1956) que forma unha minúscula plaza con outro edificio de pedra ( onde ás veces atopanse servicio de bar ) e unha capela privada.
Pero Pardiñas ten un encanto especial xa que ese conxunto citado está no medio dun arboledo que cautiva a quen se achega alí. Só desentona unha casa de pisos e varios apartamentos que nos lembran que a explotación turística xa tentou adueñarse do contorno, pero ata o de agora non o deu conseguido.
As Augas da fonte de Pardiñas son similares ás de Guitiriz e tómanse igual. No verán hai servicio gratuito de autobuses dende a Praza de Sta María.
Pardiñas como centro de auga data dos anos 40 e tivo máis visitantes despois do peche do Hotel-Balneario de Guitiriz.
As súas augas tamén foron declaradas de utilidade pública.
A fonte de Pardiñas, igual que a de Guitiriz, é de propiedade privada polo que o tratamento supón un módico desemboloso, do que están excentos os habitantes do núcleo onde se atopa.

SETE MUÍÑOS
É, sen dúbida, o lugar emblemático de Guitiriz, o máis coñecido polos seus habitantes, polas xentes que se achegan á zona para pasar uns días ou simplemente a facer turismo rápido pero por enriba de todo resulta un recuncho que non decepciona a ninguén que alí se achega. ¿Que ten de especial?. Non se podería explicar, máis ben debe ser un conxunto de elementos que alí se xuntan: auga, pedra, árbores, vellos muíños, minúsculas illas con vexetación, unha piscina natural ben adaptada ó contorno e sobre todo unha inxente obra de inxeniería feita polos antepasados para canalizar a auga ós muíños do lugar. Tamén chama a atención a enorme cantidade de pequenas pías nas pedras, feitas pola forza da auga a través dos séculos.
Para chegar á zona en coche, collemos a primeira estrada á esquerda( si saímos da autoestrada). A menos de 1 km.xa estaremos no lugar. Non hai problema para deixar o coche.Si entramos dende a NVI, pola rúa Diputación chegamos á praza de Guitiriz , bordeámola e seguimos dirección autoestrada; a moi poucos m.collemos a primeira rúa á dereita. Hai sinais que indican o lugar.
Pero os Sete Muíños non se disfrutan se non se patean, polo que recomendamos deixar o coche no estacionamento e baixar ata o río xusto polo camiño que hai ó lado da señalización do lugar e seguir río arriba, con calma e con tódolos sentidos ben atentos ata que nos atopemos coa ponte da autoestrada.
Hai outro xeito de chegar ós Sete Muíños aínda máis interesante que o anterior. Deixamos o coche na zona da Ponteveiga, xunto á gasolineira e achegámonos ó río tomando a rúa que leva ó barrio de O Perexil; sen cruzar a ponte, tomamos á esquerda un pequeno descenso pegado a un taller de coches dende onde podemos contemplar un muíño e unha pequena fervenza, en época de choivas, formada pola presa do muiño. É un lugar fermoso, pero descoidado. Seguimos río arriba por un carreiro que en poucos metros nos leva ó paseo do Forxá que remata xusto na zona de Os Sete Muíños onde escomenzaba a opción citada en primeiro lugar.
Neste último roteiro imos pasar por outro fermoso lugar chamado Os Pasales, que en tempos era a vía de comunicación dos veciños dunha pequena aldea, Sesulfe, coa vila. Por alí ían á misa á igresia de San Xoán situada xusto ó comenzo deste carreiro. O nome de Os Pasales débese a existencia de grandes pedras colocadas no río para vadealo. Alí aínda se conserva unha fonte sen uso na actualidade pero moi apreciada en tempos pasados.

1 comentario

  • Foto de Rocaviva

    Rocaviva 05-ago-2015

    Esta ruta parece muy interesante y está bien detallada, la tendré en cuenta en mi visita.

Si quieres, puedes o esta ruta