Tempo  8 horas 48 minutos

Coordenadas 3285

Fecha de subida 18 de septiembre de 2016

Fecha de realización septiembre 2016

-
-
913 m
589 m
0
5,9
12
23,46 km

Vista 582 veces, descargada 14 veces

preto de A Madalena, Galicia (España)

Roteiro circular con inicio e chegada en Sanguiñedo, pasando por Soutelo para xantar no restaurante Milenium.
Transcorre pola serra de Candán nos concellos de Forcarei e un anaco pequeno no de Lalín.
O primeiro que nos atopamos despois dunha pequena subida son as Neveiras de Fixó,en mal estado de coservación, aínda que segundo as noticias, firmouse no pasado mes de agosto un acordo entre Turismo de Galicia e o Concello de Forcarei para a súa recuperación. Continuamos por un carreiro que nos levará polo medio do monte ata o miradoiro de Grobas. O anaco final de este carreiro ata o miradoiro está difícil de facer debido as pendentes e pedras que temos que sortear.
No miradoiro desfrutamos das impresionantes vistas das moles montañosas que conforman a Serra do Candán.
Do miradoiro ata a aldea de Grobas, iniciamos unha longa baixada non exenta de perigo un anaco pequeno ao principìo, para continuar por unha extensa e preciosa carballeira ata chegar á aldea.
Agora toca subir outra vez polo medio do monte por un estreito carreiro.
Unha longa subida moi pronunciada e bastante complicada polos obstáculos que atopamos ata chegar preto do lugar de Ameixedo. Seguimos subindo ata o miradoiro do Alto de Coco no concello de Lalín.
Agora sempre cara abaixo ata a vila de Soutelo de Montes, onde se atopa o monumento ao querido gaiteiro Avelino Cachafeiro na praza que leva o seu nome.
Xantamos no restaurante Milenium. Pola tarde percorremos os poucos quilómetros que nos faltan ata chegar ao inicio de esta impresionante ruta.

Noticia da Voz de Galicia do 29 xaneiro 2016.:

Fai case medio século que non vive unha alma en Grobas (Forcarei). No pasado a extracción de estaño e a venda de carbón de carballo fixeron de Grobas unha aldea próspera. Pero a luz e o asfalto nunca chegaron e a vida foise apagando nun pobo perdido en metade da Serra do Candán. A civilización estaba a cinco quilómetros monte arriba. E cinco quilómetros son demasiados para ir a diario á escola ou para levar a un morto ao cemiterio. En 1969 foise a última familia e a aldea quedou abandonada oficialmente.

Con todo, en pleno século XXI, a aldea volveu á vida. Paradoxalmente, a ausencia de vías de comunicación que condenou á morte a Grobas solucionouse coa construción do parque eólico do Candán. A pista que conduce ao último aeroxerador deixa ao explorador a tiro de pedra da aldea. O camiño restante é empinado, pero o esforzo vale a pena.

Por iso agora senderistas e amantes da natureza peregrinan alí buscando a paz absoluta da que outros fuxiron. Cando chegan, moitos se sorprenden ao ver unha bandeira amarela que destaca entre a paisaxe virxe do val. Sinala un refuxio que algún filántropo encárgase de equipar para que quen chega a Grobas teñan sempre un fogar onde acubillarse.

Mistos, aceite e outros produtos básicos. O inmoble é precario, pero para quen non necesite luxos está listo para entrar a vivir. Nas alacenas poden atoparse cuncas, pratos, potas e cubertos. Tamén produtos básicos. Hai mistos, sal, aceite e vinagre e ata cacao. Quen dispuxese todo sabe o que fai falta para sobrevivir nunha casa.

Un refuxio con bandeira amarela. A aldea abandonada de Grobas está perdida na Serra do Candán. Escóndese nun val fértil protexido polo alto de San Bieito e o Monte Coco. Desde 1969 é unha aldea pantasma, pero unha bandeira amarela conduce ao visitante curioso a un refuxio que alguén se ocupa de manter no medio da nada.

Mobiliario sinxelo pero práctico. No interior da cabana -aberta sempre ao forasteiro- hai varias mesas e bancos construídos con rústicos taboleiros de madeira. Non son mobles de deseño, pero son unha boa alternativa para descansar ou tomar un tentempié.

Ver, leña e grella para cociñar. O refuxio non ten luz, pero a cambio ofrece ver para iluminar a estancia e leña para facer lume. Por se alguén leva comida ou é capaz de cazar algo na serra, tamén hai unha grella e ata trinchadores de carne.
Oito normas que cumprir. A cambio do aloxamento gratuíto, só pídese un pouco de civismo: fregar a louza, levar o lixo, pechar a porta ao marchar ou non roubar nada.
N42.54107° W8.29490°
N42.53648° W8.30274°

Comentarios

    Si quieres, puedes o esta ruta